Родныя Вобразы / Вершы / Валярына Кустава

Годы: УСЕ без года 1988 1993 1994 1995 1996 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006

1 2

Heautontimoroumenos

Parisien

Tourbillon de mouches

А боль закрануў зямлю...

А на дубе тым...

Аглухлыя лугі спавітыя ў сьвятле...

Ад Пятра і Паўла...

Адпусьціце мяне ўздыхнуць...

Адцураліся вады – ці магчыма?! –...

Адчай часу

Ажыўленьне

Апёкі тугі

Апранутыя людзі на пляцы...

Апякуйся Вялес аслані...

Баюся вяртацца ў сны –...

Белае поле...

Беларусь мая ...

Белая радзіма

Божа!

Бойка крыжамі вечнасьці...

Болей!..

Вагкаваты мурог...

Ваза А ў вазе – дно...

Вершасутык

Вецер лашчыў...

Відушчым

Віно Апулея

Вышыня

Вяртаньне

Гляджу на замежныя вуліцы...

Гляджу я на неба ...

Гляджу як красуе жыта –...

Давай пашкадуемся...

Давер

Дажыло!..

Дарога

Дзіўная незабудка...

Для самазахаваньня я напішу вясёла...

Ён прыйдзе...

Жанчына цяжарная сынам –...

Жаўнер

Жаўтароцік на дарозе ў холадзе...

Жах

Жоўтая ружа ссохла ў вазе што на раялі...

З братам

З бусьлянкі фіялковую ваду...

Замова ад Злыдухаў

Заручыны руні

Збаны...

Званар бачыў неба –...

Здароў каханы! Так мне сёньня ўцям...

Здоля згубы

Здраньцьвеюць вусны –...

Зімовым вечарам...

Зімою

Змова тугі

Знак небыцьця

Знаходжу зоры ў небе –...

Зямныя мы!..

І зазьвініць...

Іду...

Італійскя імпрэсія

Каб неба сагрэць...

Калі аранжавая чайка...

Калі замерзнуць – ад каляднай сьцюжы!

Калі кроплі дажджу...

Калыханка

Караў пакутнік пеклам служку веры –...

Кахай мяне пабеларуску –...

Кожны вечар...

Крозавы князь каханы...

Кроў Сусьвету

Крылы – для нябёсаў...

Лёзныя сьлёзы

Лінія жыцьця

Лістком на стаптаны мурог...

Лямантуй Вельзевул лямантуй...

Лячу Хачу вышэй вышэй яшчэ!

Малеча зь вільготнымі вачыма...

Малюся на абраз у куце пакоя –...

Малюю музыку...

Маналёг Данілы Вежы-Загорскага на сьмерць Ксені

Маналёг паэта

Мара каханьня

Маю мажлівасьць...

Месяц гуляў у хованкі з завязанымі вачыма...

Мне сьніцца Беларусь...

Мне сьніцца Дыянісава цяпло – ...

Мой бацька...

Мой змрокавы хлопчык

Мой філёзаф

Мой храм...

Мы з паэтам ярчэлі ў вачах...

Мы ўсе – ...

Мы ўсясьвету кляліся з рудых багавінаў...

Мярэжы жаху

На імгненьне ўяўлю што ты ўспомніў –...

На могілках

На французскім небе

Навошта зьяўляцца...

Напружана...

Напрыканцы

Нашто дазволіў прыйсьці сюды –...

Неба змоўкла на плячы – не маўчы...

Ня клеіцца нешта Уладзя?

Ня толькі ў час журботы смутнай...

Ня тыя...

Нязбытнае

О Варшава – мой летні ўспамін!..

О дзе ты вынайшаў вочы...

Па валошках і зорках прыйду да цябе...

Павянчаны з каплічнай цішай...

Пад гукі афрыканскіх тамтамаў...

Падрэ

Парастку, які крывяніць...

Паэзія

Паэты бездапаможныя...

Перахрышчу прастору...

Піяніст

Потым

Прапусьціў бы нябыт – ня йдзе...

Праспаў яшчэ адно ўскладаньне –...

Прывіднае К......

Прыляцела мая душа...

Прыпыніце хаду крыгаходу!

Радок

Расплюшчы хутчэй вачаняты...

Родна пяшчотна гладка...

Рыжым купалам трываліцца зара...

Рысы

Рэанімацыя

Са стагодзьдзя ў стагодзьдзе...

Сад Сусьвету – салодкая і вельмі горкая спакуса

Сівое сонца

Сінія восьлікі

Сказалі...

словы пунсовай мовы

Спавітыя ў травы целы...

Сплюшка

сповед вяду...

сталася гэта так...

Старадаўняя

Стомлены родны голас...

Стыгмат

Сьвяты Яне!..

Сьлёзы мужчыны

Сьлізка на шляху маім...

Сьмягне душа па восені...

Так хочацца ...

УСЁ