Беларусь мая

ў засьнежанай прыгажосьці.

Палі твае белыя

чыстым крышталем блішчаць.

Ды не чуваць вясёлай песьні

жаўрука,

толькі цьвіньканьне сініц...

Яны малыя,

ім халодна тут, –

але ўсё ж нікуды не адлятаюць:

вельмі адданыя сваёй радзіме

гэтыя малыя птушачкі...