Адпусьціце мяне ўздыхнуць,

адпусьціце мяне прачнуцца,

адпусьціце мяне ўздыхнуцца,

адпусьціце мяне прачнуць!..

Адпусьціце, пакуль дзіця,

адпусьціце, пакуль пускаю

нож паэзіі ў тло небакраю!

Я насупраць жыцьця! Хаця...

Адпусьціце, пакуль жывы,

і пачуцьцяў маіх не бярыце!

Трапяткім мяне адпусьціце!..

...ўсё зялёна!

                     ...нідзе травы!..