Даўно – яшчэ ў юнацтве –

Дамовіліся з доляй

Сустрэцца на дарозе,

Што пралягае ў полі.

Каторы раз іду я

Мясьцінай запаветнай

Празь перазвон птушыны,

Барвовы золак летні.

Ды не ўдаецца стрэцца,

Мо' зьбіліся з дарогі

Ці мо' не пазнаём мы

Ужо адно другога...

Яна – праходзіць побач.

I я – праходжу міма...

I толькі вецер вее

У вочы жытнім дымам.