А хто гэта на сьвітаньні

Ў засень, цемень гаю

Чарнабровую Алёнку

Кліча, заклікае?

Можа, ясень шумналісты,

Ці паток ля кручы,

Ці зязюля-варажбітка

Ў гушчары дрымучым?

Можа, там яе чакае

У цемені маўклівай

Соннай папараці кветка

Або шчасьце-дзіва?

Можа, лекаў там шукае

Ад тых сноў спакусных,

Што агнём пякуць ёй грудзі,

Сушаць прагай вусны?

I таму, хоць б'ецца сэрца

Палахліва, звонка,

Кожны дзень у засень гаю

Ўсё ідзе Алёнка.