Вечар на захадзе ў попеле тушыць
Кучу чырвоных кавалкаў вугля;
Ціха ўсё; вецер лістка не зварушыць,
Не скалыхнуцца ні траўкай паля...
Максім Багдановіч
Родныя вобразы
уваход      рэгiстрацыя
 
  ГАЛОЎНАЯ     АРХАІЧНАСЬЦЬ     ЖЫВАПІС     ДПМ     ВЕРШЫ     ЛІТАРАТУРА     БІЯГРАФІІ     ФОРУМ     СПАСЫЛКІ  
пошук

  
Тлумачальны Слоўнік

ВОДГУЛЬЛЕ

Ці коска зазвоніць у час касавіцы,

      Ці песьню дзяўчо запяе,

Ці неба зазьзяе ў агнях бліскавіцы,

      Ці вецер задзьме-зазлуе,


Ці гром гучнабежны пракоціцца ў хмарах,

      Ці грукне над лесам пярун, –

Усё адклікаецца ў вольных абшарах,

      Ўсё іх дакранаецца струн.


А ты, калі гора каго напаткае,

      Ці жальба пачуецца, плач,

Або запануе дзе крыўда ліхая –

      На ўсё адгукніся, адзнач.


А радасьць пачуеш, надзеі ўзаўюцца,

      Каб добрыя весткі падаць,

Няхай тады струны твае засьмяюцца

      І песьняю шчасьця гучаць.


1921  Я. Колас

вэрсія для друку

Адзнакi: 0/0 Водгукі(0)
Дадаў PL 12.05.2009