Адкуль у цябе столькі радасьці,

Што і я пачынаю сьмяяцца?

Адкуль у цябе столькі суму,

Што і я ўпадаю ў роспач?

Адкуль у цябе столькі сьвятла,

Што я ўначы цябе бачу?

Адкуль у цябе столькі цемені,

Што днём, як сьляпы, блукаю?