Вёска мая невялічкая,

Але гэта ня значыць,

Што празь яе можна

Хутка прайсьці і праехаць.

Калі вы прыпыніцеся

На хвіліну ля студні,

Або прыкурыць,

Або пра дарогу дазнацца,

Вас так не адпусьцяць

Цікаўныя аднасяльчане мае,

Пакуль не распытаюцца:

Хто вы, адкуль,

Што чутна ў вакольлі,

Які дасьпявае ўраджай,

Ці годзіць пагода

I колькі згулялі вясельляў.

А потым пачнуць варажыць,

Якой лепш ісьці вам дарогай:

Ці кладкамі, ці нацянькі,

Ці сьцежкай грыбной,

Ці гасьцінцам.

Таму, калі дужа сьпяшаецеся,

Я раю ісьці вам ня вуліцай нашай,

Але – загуменьнем, аселіцай.

Там хоць макравата бывае,

Затое нікога ня стрэнеце,

Апроч буслоў.

А я, хоць і часу ня маю,

Яшчэ раз сягоньня

Па вуліцы гэтай прайду.