Ад неба да зямлі – падаць рукой.

Яшчэ бліжэй ад радасьці да сьлёз,

Ад жаваранка – да яго гнязда,

Ад гулкіх струнаў скрыпкі – да смыка,

Ад гронак вінаградных – да віна,

Ад хлебнага акрайца – да зубоў.

I толькі я ня ведаю, чаму

Далёка так ісьці да твайго сэрца?