Вы думаеце, гэта – шчасьце,

Калі ад дотыку твайго

Ператвараецца ўсё ў песьню:

Зямля, трава, вада, агонь,

I хлеб, і соль, і боль, і радасьць,

I кожны міг, і кожны час...

Як позна зразумеў, дзівак я,

Тваю трагэдыю, Мідас!