Ад дажджоў стары гасьцінец

Пашарэў і пацямнеў,

Толькі вецер ярка сініць

Веснавую зелень дрэў.

Сонца высака на небе,

Не дастанеш качаргой;

Залатога бору грэбень

Пахне шышкамі, смалой.

Я запеў, а рэха бору

У мяне над галавой

Разагнала мае зоры,

Залаты і звонкі рой.

Мо' неасьцярожна спудзіў?

Ну, вярніцеся назад, –

Весяліцца разам будзем,

Я ваш блізкі, родны брат.

I па шышках, і па тропах

З камарыным звонам зор

Месяц крыльлямі залопаў,

Ападаючы за бор.

Прыляцелі дзівы-птушкі

I з лагоў лясных зьвяры,

Пад сасновыя частушкі

П'яны вецер завірыў...

Зь дзён тых поўных чараў казкі,

Пад напеў дарожных лоз,

Стаў я песьняром сялянскім

Гэтых сьцежак і бяроз.