Ад моцнага ветру павеву

Ляцяць сёньня яблыкі з дрэва

Цяжкія, бы золата зьлітак,

На стол наш гасьцінны прыбытак.

Як дар, на мае далоні

Антонаўкі падаюць сёньня.

Упрыгожаць мас застольле,

Калі пабялее поле.

Цьвярдыя, духмяныя, сочныя,

Радуюць сэрца і вочы мне.

З высокага дрэва, бы зь неба.

Не, іншых «ракетаў» ня трэба!