Наша доля нас ня знае,

Жыцьце наша – ноч і цьма.

Жар улетку нас даймае,

Цісьне холадам зіма.

Не красуе наша ніва,

Луг ня цешыць нам вачэй.

Гне к зямлі нас праца жыва

I ў труну кладзе дзяцей.

Наша жыцьце не вясёла...

Ноч і цьма на нас ляглі.

Нашы хаты, вёскі, сёлы

Сівым мохам абрасьлі.

Нашы сьлёзы незьлічоны,

З нас крывавы льецца пот...

Люд забіты, люд хрышчоны,

Абяздолены народ!..