У сэрцы Бога, быццам кроў, пульсуюць душы.

                                                                              Успамінаў

Праданы сьмех, і за Нішто ў вачах чужых ізноў загіну.

Бягуць дажджы, і кроплі слоў – палонныя на доўгіх

                                                                                      вейках.

Зьявіўся час, любі сябе, шукай сябе – у новых леках,

У новых снох. Пакуль ты сьпіш, Бог зь неба разьлівае

                                                                                          слоту.

Любіць цябе. Шукаць цябе. Укрыжаваць сваю самоту.