Скора ў полі забушуе,

Песьню сівер запяе,

Ўсе дарожкі зараўнуе,

Гурбы сьнегу нанясе.

Ўсё зьмяшаецца ў тумане,

Ў белым попеле сьнягоў.

Сумна вецер плакаць стане

Над будынкам мужыкоў.

Я ж люблю той сьвіст у полі,

Як вакол усё дрыжыць –

На спатканьне песьням волі

Дух мой рвецца і ляціць.