Месяц круглы ўстаў на небе,

Блішчыць невысока,

Ўвесь чырвона-жоўты, быццам

Пугачова вока.

Зь мілым, задушэўным зыкам

Важкі хрушч лятае;

Пра няшчаснае каханьне

Нехта запявае.

Голас полем пракаціўся,

У бары аддаўся:

«А дзе ж тая крынічанька,

Што голуб купаўся?»

І снуюцца сумна ў сэрцы,

Ўюцца адгалоскі

Роднай песьні, простай песьні

Беларускай вёскі...