Сэрца маці начамі ня сьпіць,

лекаціць, як зыманы голуб.

Сэрца маці за ўсіх баліць.

Белізна пакрывае годаў.

Нарадзіць,

                 карміць,  

                              гадаваць.

Чуць іх голас, бачыць усюды

і вайне на няміласьць аддаць

ды чакаць чорнай весткі ці цуду.

Хмарай зноў груганам кружыць

над пабоішчам.

Тлець папялішчам.

Як жа зроблена мала,

каб жыць.

Як жа зроблена многа,

каб нішчыць.