Між палёў шырокіх,

Як зьмяя якая,

Цягнецца дарога,

Вузкая, крывая.

Наабапал грушы

Разрасьліся ў полі,

Нізенькі яловец

Чэзьне, бы ў няволі.

Тут мужык працуе,

Чорны ўвесь, як сажа.

Крыж на перасеках

Аб пакуце кажа.

Коціцца цялежка,

Б’ецца аб каменьне,

Хлебароб на поле

Глядзіць ў задуменьні...

Ой, дарога-сьцежка,

Вузкая, крывая!

I ты, жыцьцё наша,

Ты, доля, такая!