Нам сэрца асьвяжае подых новы.  

Як радасна‚ калі замоўкне гром‚  

Вясёлка ўстане дугой шматкаляровай;  

Альбо‚ калі на возеры паздром  

Сузор'ем серабрыстым заіскрыцца  

І вецер-птах надломаным крылом  

Зашалясьціць у вербалозах ніцых‚  

Ці першы сьнег заблудзіцца ў гальлі‚ -  

Нібы вада вазёры ў навальніцу‚  

Напоўніць душу бодрасьці прыліў.