Дзе вы, хлопцы непакорныя,

Дзе вы зь песьняй удалою,

Як на поле на прасторнае

Вы хадзілі грамадою?

Ці пайшлі вы у далёкую

У старонку у чужую;

Ці ляглі вы, адзінокія,

У магілку у сырую?

Дзе вы, песьні, дзе, свабодныя?

Дзе ваш водгалас магучы,

Як вы звалі, сыны родныя,

Да той працы да кіпучай?

Ці замёрлі вы нячутымі

Серад лесу, серад поля;

Ці і вас скавалі путамі,

Ці і вас змагла няволя?

Гэй, нявідна друга сільнага, –

Сьпіць. Хто ж сон яго ўстрывожа?

Гэй, ад енку ад магільнага

Песьня вырвацца ня можа!..