На зямлі мне і душна‚ і цесна;  

Пад зямлёю душней‚ ды прасторней.  

Падзямельная ціхая песьня  

Супакоем мне сэрца агорне.  

Лямпы-зьнічкі‚ падземныя зоры‚  

Ў сутарэньні пабліскваюць здрадна.  

Далямітныя рушацца горы‚  

Мне насустрач ідзе непрагляднасьць.  

Не праспэкты суворыя штрэкі‚  

Не на йгрышча іду я у ручу -  

Нада мною вазёры і рэкі‚  

Пада мною агонь няўміручы.  

Патаёмнасьць і веліч тварэньня‚  

Даляміты і вугальны камень...  

Не‚ ня час‚ а магутнейшы гэні -  

Бог стварыў усё зямное рукамі.  

Гэтай думцы было калісь цесна  

У галаве маёй зараз - прасторней.  

Падзямельная ціхая песьня  

Супакоем мне сэрца агорне.