Птушка моцная, мабыць, крыламі,  

Звер – інстынктам за дваіх…  

Моцны я – сябрамі мілымі  

І малітвамі за іх.  

Разляцеліся па свеце…  

А – ці ўбачымся?.. калі?..  

Падрастаюць нашы дзеці,  

Кім нядаўна мы былі.  

Хто якімі жыве ідэаламі?..  

У груповак якіх на чале?..  

Ў асабістым жыцці – ці удала ўсё?..  

Ці заўсёды ёсць хлеб на стале?..  

Нехта, мабыць, падаўся ў камерцыю,  

Іншы нехта даўно за мяжой...  

Нехта, слабы, плыве па інэрцыі…  

Я ж за ўсіх вас хварэю душой!..