Я першы год у таёжным краю,

Раней у стэпу я была.

Траншэі ў склах успамінаю

Скалісты грунт, пяску няма.

Я прызвычаена да сьцюжаў,

І да марозаў да сьпякот.

І я магла там усё адужаць,

Сустрэць у траншэі Новы Год.

Мне давялося вельмі многа

Прайсьці, праехаць і праплыць.

Ад беларускага астрога

Прыпынак у тайзе знайсьці.

Квітнеюць летам тут півоні,

У красе тайга - стары лес.

Хоць нашы душы непакорны

Глытаюць мора горкіх сьлёз.