Выйду я, выйду

З лубкай сваею

I шнур вузенькі

Густа абсею.

Густа расьсею

Збожжам зярністым

Па гэтым полі

Па камяністым.

Мо' блісьне доля

Над маёй нівай

I пагадліва,

I урадліва.

Агрэе ў холад,

Скропе ў пагодзе,

Буйна і спорна

Шнур мой уродзе.

Сажну увосень,

Як будзе сьпелы,

Хопіць мне хлеба

На годзік цэлы.