Можна ўсё: пусьціць каханьне дымам,

Ўзяць і занядбаць мінулы шлях.

Але толькі - не любіць Радзімы

З чорнаю павязкай на вушах,

З чорнаю павязкаю на вуснах,

З чорнаю павязкай на вачах.

Толькі слухаць словы нездрадлівыя,

Толькі не тлуміць яе маной,

Бо адным мы вінны пакуль жывы

Перад нашаю вялікай нівай:

Праўдай абавязаны мы ёй.

Ісьцінай.

Адзінаю.

Адной.