Без чвэрці світанне. Святло у акно

Струменіць ласкава, бы матчына слова.

Натхненне? Якога адцення яно?

У скверы здзічэлым шчэ вухаюць совы,

А першыя промні ў расе зазвінелі

На дыялекце забытае мовы.

На росныя, лёгкія сяду арэлі,

І вочы заплюшчу, і ўраз адштурхнуся…

Гэй, сонцу насустрач!

                              Давай, паляцелі!

Глянь — вусень!