Кватэра. Святло... Здранцвенне.

Хаваюцца ранкам сны.

Якога табе гарэння?

Абы не было вайны!

Навошта?

Хапае хлеба,

Да хлеба і для вачэй.

Паволі змагацца трэба.

Навошта табе – хутчэй?

Жалезную моц Пагоні

На кветкі і каласкі

Змянілі! Сядзяць на троне

Вар’яты-кіраўнікі,

Нашчадкі стаптанай мовы,

Ганебных часоў сыны.  

На вуснах – чужыя словы…

Абы не было вайны!

Мы мірныя, братка, людзі,

Мы любім святло вясны,

А будзе тыран, не будзе –

Абы не было вайны.