Бывай! Цяпер ужо ніколі

Я не пабачу больш цябе,

Ты будзеш жыць заусёды ў долі,

А я – на міфатворным дне.

Азъ буду ў марных успамінах,

А ты – ў рэальнасьці жыцьця,

Мае надзеі ў тонкіх кпінах,

Твая сьпіна – мая судзьдзя.

(Бывай! Adieu! Good-bye!) – Пошёл ты! –

Мне нават гэта не пачуць.

Ў маю ірваную старонку

Цябе ня здолеў загарнуць...