Сьпяваці, і з часам, у добрую пору,
Выклікаць водклік у сонным сяле...
Ўсю Беларусь – неабнятну, як мора,
Ўбачыць у ясным, як сонца, сьвятле.
Янка Купала
Родныя вобразы
уваход      рэгiстрацыя
 
  ГАЛОЎНАЯ     АРХАІЧНАСЬЦЬ     ЖЫВАПІС     ДПМ     ВЕРШЫ     ЛІТАРАТУРА     БІЯГРАФІІ     ФОРУМ     СПАСЫЛКІ  
пошук

  
Тлумачальны Слоўнік

* * *

Адзіноты вечнай паланянка

Запляла пралескі ў валасы

І сядзіць пад ветразямі ранку

Між блакіту неба і расы

Ды глядзіць, паглыбленая ў гора,

Каб багацця рэшту не згубіць,

А багацце – скрыначка Пандоры,

Дзе надзея стомленая спіць.

  Г. Аўчыньнікава

вэрсія для друку

Адзнакi: 0/0 Водгукі(0)
Дадаў Купаліна 06.04.2011