Мне сонечную вестку

Прынёс эфір, панове:

"Усе тры школы ў Клецку –

На беларускай мове!"

Падумайце вы толькі:

У гарадах наводдаль –

Дык беларускай школкі

Ужо няма ніводнай.

Усе паруйнавалі –

Каб зь цемратой у сэрцы

Саміх сябе ня зналі

Няшчасныя "туземцы".

А тут, у Клецку слынным,

Народ, на зло вандалам,

На ўсходзе дня сьвятлынным

Пранікся Божым дарам.

Усьведаміў да болю,

Што толькі ў слове родным

Ён будзе сам сабою,

Шчасьлівым і свабодным,

Што слова – гэта семя,

Зь якога ў долах лонных

Узыдзе мужных племя,

Паўстане род нязломных.

За гэту лучнасьць зь небам

І з духам продкаў повязь –

Кляччанам незьнямелым

Я кланяюся ў пояс.