Па сьнежным калідоры,

Пад лямпачкамі з сонца,

Сярод шпітальных сьценаў

Ляціць народ бясконца.

У вопратках з бавоўны,

Са скурай белых рухаў.

Я – белае на белым –

Спацыр раблю па гукам.

Цябе ніхто ня бачыць,

Іх вочы на падлозе.

Бурнос чарнявы з плечаў, –

З усімі йдзеш у возе

Табе маўчу: «Вітаю»

Вачыма: «Да сустрэчы»  

Я ведаю, ты чуеш

Няможны голас нечы...