Ісьці я ў ложак не жадаю,

Хоць галавою зачыніў ўсе думкі,

І ключ схаваў у sacre-terr’ы,

Пад столь накідаў свае румкі.

Я адчуваю, што павінен

Нанова склеіць тры кавалкі,

Мне лямпачка зьбірае скібкі

Ад габляванай раньням палкі.

Ня хутка я стамлюся быці

Руйноўшчыкам старой пустоты.

Я ведаю, што ўжо ніколі

Мне не пазбавіцца нямоты...