Ад’ядныя кветкі, касьцёл Сьв. Тройцы,

Нябачныя хоры вянчаньню сьпяваюць,

Магільныя пліты – памерлых візыткі

Ля Божага храма спагады чакаюць.

Хлапчак зацікаўлена водзіць нягучна

Па цындры каменнай бялюткай рукою,

Жыцьцёвыя літары хутка ўжо сьвянуць –

І гэта прычына яго непакою.

Ён хоча дазнацца, што здарылась з тым, хто

Тут быў пахаваны ў юнацкім узросьце...

Вось скончыцца служба, ўсе выйдуць з касьцёлу,

Ніхто не заўважыць на могілцы косьці...