Ты ўжо дакурыў, ты пойдзеш і зьнікніш,

Але ж усё роўна, сябе мы пабачым,

З акуркам тваім пакладу разам свой я,

Хай Briviba позіркам зьесьць нас кашачым.

Хай рукі трымаюць высока тры зоркі,

Хай брыдкаю зеленьню вып’е ўсе хмары,

У горадзе барсаў зраблюся скульптурай,

Мяне ты заўсёды пазнаеш па твары...