Ў аўтобусе чорным па Lost Highway едзем,

І музыка грае, аж вушы баляць.

Усюды рагочуць і п’юць водку зь whisky,

Паўночныя людзі па крэслах сядзяць.

За вокнамі цёмна і зоркі з залевай,

Па пыльнаму шклу ручаіны са сьлёз.

І з зайздрасьцю Месяц нам зыркае вокам,

Галінкамі дрэвы суюць да нас нос.

Ты недзе наперадзе, я недзе ззаду,

Не здарыцца побач нам разам сядзець.

Але мне ўсё роўна – ніхто ў маю цемрадзь

Ніколі не здолее так жа глядзець.