Постаці сялянак,

Статуі статуяў

У палацы жоўтым

Там на чалах стаяць.

Гнёнікі і стоды

Зьверху ўсёй грумадай

Б’юць у ладкі з рэмзы,

Каб неяк выслаўляць.

Што? Каго? Навошта? –

Ведаюць наўрадці

На каменных дошках

Загады нам блішчаць.

Спэнду не разгледзіць.

Хто тут што набэрсаў,

Ды й ніхто ня хоча

З-за іх свой зрок псаваць.

Пэўна так і трэба,

Сымбалі памёрлі.

Гаркацеча-думка

Мне не дае сканаць.

Ведаю дакладна:

Стодзівы на крушне

Найбліжэй да неба

Па-над людзьмі ляцяць...