...І я ня чуў як плача сэрца

Тваё... Цяпер кажу: ну, што ж –

Карай! Карай!.. Хоць, можа, усё ж

I не прапашчы я зьняверца.

А ты... і ў чорным-чорнай скрусе

Адным трымціш, адным жывеш:

Каб толькі ўчуў-пачуў мой верш,

Як плача сэрца Беларусі.