«Як ляцела ў сукротным зьмярканьні,

Дзе Югася так волка спала,

У сутонках шукала таланьня,

Ды раптоўна цябе я знайшла.

Твае ўводныя промні схапілі,

Абвінулі, далі мне спадзеў,

Але сукам сваім жоўтым вокам

На усіх і на ўсё ты глядзеў.

Я не звоглена, я не забіта,

Няма скаргаў, жыву як жыла...» –

Стрэлка словы ў ліхтар прасіпела

І нагамі дадому пайшла...