Мы вельмі падобны адзін д’аднаго:

Асфальт прагібаем аднолькава,

У нас нават вочы колеру серы

На сьвет пазяхаюць юдолькава.

Мы побач заўсёды і разам заўжды,

Да спадобы адное і тое ж,

На справе самой, як і ўсіх, нас няма,

Але гэтага ўжо на утоеш...