Нічога больш ужо ня будзе,

Бо нікалі і не было,

І сьцежкі ўсе, дзе мы блукалі,

Паела жоўклае быльлё.

Узгадваю ўсе тыя думкі,

Якія калыхалі нас,

І разумею, што аднойчы

Я не адчую болей час.

Тады пайду ўздыхну паклічу,

Наклічу, выклічу, сыду,

Ніколі больш нідзе нікому

Нікуды сюды не прыду.