Я пяю хваласьпеў тваёй прыгажосьці,

Вытыргаю атропкі і могілак косьці.

Я ня ведаю, дзе ты, як, пры чым і калі,

Я сабетнік на рочак, ты ж – сабечнік заўжды.

Прыклякаю, жадаю і жлабчу ягадвік,

Ты ўвагнаў мне ў кохну базылішкавы цьвік.

Прадчуцьцё мелькане, дзе памкненьні ірдзяцца

Мне імецца, да істы б жадаў заляцацца.

На цьвінтарнае пнёўе я б жаданьні паклаў,

Бо брыжма апантаней нікалі не лакнаў.