Аднойчы на сейміку магната

        Радзівіла нечакана і недарэч-

        на выказаўся шляхціц Піліп

        з Канапель і быў востра вы-

        сьмеяны.

Ну, а што, калі б

Змоўчаў ты, Піліп?

Што, калі б стрываў

Ці калі б драмаў?

Як драмаў Цімох

Са Старых Дарог.

Ну, вядома, пагулі б,

Ну, вядома, папілі б,

Ну, вядома, за кабет –

Бойкай скончылі б абед.

А назаўтра – да сядзіб,

Там сям’я адна сядзіць.

Сумна павячэраўшы,

Гадавалі б чэрава.

Хто б успомніў і калі

I цябе, і Канаплі?