Ён дагэтуль мне ў горле пяршыць

I вядзе за сабою да крамы.

«Дайце нам на чатыры душы», –

Хлеб купляе у крамніка мама.

Я ніколі ня бачыў душы,

Толькі чуў, што яна, быццам птушка, лятае...

Я спытаўся ў мамы: «Скажы,

Я таксама – душа? Тая самая, тая...»

I сказала мне сьцішана мама:

«Ты – таксама, сынок, ты – таксама...»