Ты кажаш:

                 “Пята Ахілесава”,

А я чую:

              “Пята Алесева”.

Вазьмі ў мяне поле,

                                 вазьмі ў мяне лес,

I я згіну,

              як той Ахілес,

Не ўвайшоўшы ні ў міфы,

                                          ні ў кнігі,

Я сканаю па-нашаму,

                                   ціха,

Як жораў

                 у меліярацыю.

Як зямляк

                  у эміграцыі.

...Вось такая ў нас бяда.

Вось такая ў нас пята.