Не, ня я тваю сьціснуў руку,  

І ня я разьвітаўся з табою.  

І ня ты каля хаты ў садку  

Мой пагляд замуціла сьлязою.  

Не, ня я... Гэта ногі мае  

Адыходзяць, а сам я – на мейсцы.  

Хай вайна мне дыхнуць не дае –  

Я пакіну табе сваё сэрца.  

Дык яшчэ раз руку сваю дай,  

Свой пагляд ня журы больш сьлязою.  

Ну, бывай, мая Ніна, бывай!..  

Гэта ногі ідуць... сам – з табою...