І ня цела бязважкасьць –

Ноч мяккая, як пух.

Я табе яшчэ ў цяжкасьць

Ў лахманах завірух.

Не зьляцела б карона,

Як на нейкую б ноч...

Ды баюся зялёных,

Сваіх праведных воч.

Ў маіх трудных запясьцях

Цень пушчанскі, лясны.

За пязбытнае шчасьце –

Сьні зялёныя сны!