Ці бачыш ты? –  

Да долу гнецца важкі колас,  

І хлебны пах стаіць наўкола  

Такі густы.  

Твой хлеб узрос!..  

Забраў ён шмат здароўя, сілаў,  

Дажджлівым летам быў пахілы  

Ягоны лёс.  

І толькі той  

І боль, і радасьць працы знае,  

Хто сеяў, хто цяпер зжынае  

Сваёй рукой.