У Траецкiм прадмесьцi зьбiраюцца вольныя людзi.

Мастакi абгаворваюць вартасьцi новых заказаў.

Музыканты нудзяцца, пакуль вецер каву астудзiць.

Аўтагоншчыкi, нiбы вайскоўцы, трымаюцца разам.

Букiнiсты аспрэчваюць кошт факсiмiльных выданьняў.

Прастытуткi жадаюць злучэньня мастацтва з навукай.

Хiпаны апяваюць спакой, талакоўцы – змаганьне.

Лiтаратары апавядаюць пра стан самадруку.

Мухi гойдаюцца над агульнахарчоўскай талеркай,

На якой засыхаюць пляскатыя булкi з карыцай.

Прыбiральшчыцы ўпотай гандлююць вiном i гарэлкай.

Пры жаданьнi, калi не выдурвацца, можна й напiцца.

Афармiцелi п’юць больш за ўсiх, i чамусьцi з папамi;

Менш за ўсiх п’юць географы сьцiплыя ды iнжынеры.

Рэкецiры любуюцца сьцiснутымi кулакамi.

У Траецкiм прадмесьцi гасьцiнна пагрукваюць дзьверы.