Як не дастаць рукою сонца,  

Так не вярнуць пражыты дзень!  

*

Пад цяжкай хмарай дыму й саж  

Шчарнее нават белы сьнег.  

*

Жывым мы робім няжывое,  

Падпарадкоўваем сабе  

І думку й розум. А вядзе нас  

І няжывы й нябачны лёс.  

Куды вядзе? Чаму? Навошта?  

І дзе, і як свой спыніць шлях?