Зацьвіцела вясна навакола,  

Завіхрылася лісьце прысад,  

Перапеніў чаромхавы солад,  

Замяцеліўся ў нацьвецях сад.  

Хоць на сэрцы маім – стынь і холад,  

Стрэць вясну свайго краю я рад:  

Да сябе яна цягнець і кліча,  

Гоіць болесьць вадою крынічнай.